Η Πόλη της Χρυσής Τομής και του Πυθαγόρα
Ο Φυσικός, ο Ανθρώπινος και ο Θείος Κόσμος
Καλώς ορίσατε στην Πόλη της Χρυσής Τομής.
Χρυσή Τομή είναι μια σκέψη του Θεού, να κοσμήσει την Γη, τον Άνθρωπο κι’ ολόκληρη την Δημιουργία στον ύψιστο βαθμό ωραιότητας.
Χρυσή Τομή είναι η μαθηματική εξήγηση, που βοηθάει τον άνθρωπο να αντιληφθεί, με όρους επιστημονικούς, το εργαλείο της φύσης, της Γης, του Σύμπαντος Κόσμου.
Ο Χρυσός Αριθμός αποκαλύφθηκε, για πρώτη φορά από τους Αρχαίους Έλληνες οι οποίοι παρατήρησαν και μελέτησαν, ότι, όλα πάνω στη Γη, ο άνθρωπος, τα ζώα, τα φυτά, οι ωκεανοί κι’ ο αέρας αναπτύσσονται βάσει μιας Αναλογίας.
Ο Πυθαγόρας πρώτος διετύπωσε τον μαθηματικό ορισμό της Αναλογίας, χρησιμοποιώντας δύο ευθύγραμμα τμήματα και απέδειξε ότι:
a + b / a = a / b
Σε ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο ο λόγος της Χρυσής Τομής ορίζεται από τις αναλογίες :
Τα μήκη a + b, στη σχέση τους με το μήκος a με το μήκος a αναπαριστούν την σχέση του μήκους a με το μήκος b.
Αυτή η σχέση, είναι σχέση Χρυσής Τομής.
Στην αρχαιότητα οι Πυθαγόρειοι και σε συνέχεια ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και ο Ευκλείδης πίστευαν ότι, η Χρυσή Αναλογία και η Χρυσή Συμμετρία μετέχουν στον Χρυσό Αριθμό 1,618…, ο οποίος αποτελεί τον Συμπαντικό αριθμητικό κώδικα στο έργο της Δημιουργίας.
Ο Λεονάρντο Πιζάνο, γνωστός ως Φιμπονάτσι, στον Μεσαίωνα, ανακάλυψε τα κλάσματα του αριθμού 1,618 …., που προέκυψαν από την φυσική αριθμητική Ακολουθία τους, κάνοντας μελέτες πάνω στην Γεωμετρία, την Άλγεβρα και την θεωρία των Αριθμών.
Η Χρυσή Ακολουθία Φιμπονάτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν, έγινε συνώνυμη με τον Χρυσό Αριθμό 1,618…, σε όλες τις εκδηλώσεις του.
Στις αρχές του 16ου αιώνα, ο Λούκα Πατσιόλι, που ζει στην Ιταλία, μελετά, εισάγει και επιβάλλει μαζί με τον Λεονάρντο Ντα Βίτσι τον Χρυσό Αριθμό στους κανόνες της ομορφιάς και της τέχνης.
Ο διάσημος «Άνθρωπος του Βιτρούβιου», εμπνευσμένος από τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Βιτρούβιο, αποτελεί θέμα βαθειάς μελέτης από τον Λεονάρντο Ντα Βίτσι και ο σωματότυπός του αποδίδεται από τον κορυφαίο ζωγράφο στο σχέδιο αυτό, ως γεωμετρικό δείγμα του ανθρωπίνου αρίστου κάλλους, εντός του τελείου σχήματος που λέγεται κύκλος.
Ο στοχασμός των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που ασχολούνται με την ερμηνεία της Δημιουργίας του κόσμου, μας οδηγεί στην Τριλογία της Αριθμητικής, της Γεωμετρικής και της Θεοκεντρικής εξήγησής τους που είναι:
Ο Φυσικός κόσμος
Ο Ανθρώπινος κόσμος
Και ο Θείος κόσμος
Αυτοί οι τρεις κόσμοι της Τριλογίας του Σύμπαντος, σε τρία διαφορετικά επίπεδα, βασισμένα στην έρευνα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας,
και την συμμετοχή των συγχρόνων Ευρωπαίων στοχαστών, βρίσκουν την επιστημονική και φιλοσοφική τους εξήγηση μέσα στην «Πόλη της Χρυσής Τομής».
Υποκλιθείτε στο μεγαλείο του ανθρωπίνου πνεύματος που αναζητά την σχέση του με τον Δημιουργό του Σύμπαντος και διαβείτε την Πύλη της Χρυσής Τομής, βιώνοντας το μεγαλείο του Ανθρώπου, της Φύσης, της Γης, του Σύμπαντος Κόσμου, ως «έργα Αγάπης» του Θεού Δημιουργού.
Αυτή είναι η Πόλη της Χρυσής Τομής!
Πανώρια, επιβλητική, μυσταγωγικό κατοικητήριο των Ουρανίων Πνευμάτων, έργο του ίδιου του Θεού, που όρισε στη φύση της Γης, του Ανθρώπου και του κόσμου, να πρυτανεύει η Αρμονία, η Τάξη, η Ομορφιά, η Αναλογία και η Συμμετρία.
Αυτός είναι ο προαύλιος χώρος, στην αρχή της Σπείρας της Χρυσής Τομής.
Η Πόλη ολόκληρη περιβάλλεται από νερό, μεταφυσικό σύμβολο προστασίας της Αρμονίας και του Μέτρου στην κατασκευή ενός έργου, μέσα στην οποία, όλα είναι δομημένα με βάση τους Νόμους και τους Αριθμούς, όπως ορίζονται από τον ίδιο τον Δημιουργό.
Βασικό στοιχείο, στην δόμηση της Εισόδου, αποτελεί η Ελληνική Αρχιτεκτονική στην πλήρη εφαρμογή της.
Στους νόμους των Πυθαγορείων μυστών, ο Χρυσός Αριθμός 1,618…, σε μια νεώτερη έκφρασή του στο γράμμα Φ, αρχικό γράμμα του ονόματος του Φειδία, πρέπει να προστατεύεται αιωνίως από την Ιερή φλόγα, που συνιστά την Αρχή Δημιουργίας του κόσμου.
Ανάγλυφες διακοσμήσεις με Ιωνικούς κίονες, με τρίγλυφα, μετώπες, γείσα, αγάλματα και ανδριάντες επιβεβαιώνουν με την φαντασμαγορική ομορφιά τους το κύρος και την μεγαλοπρέπεια της αρχαίας Ελληνικής Αρχιτεκτονικής.
Στην πλάγια πλευρά της εισόδου, διαβάζουμε :
• Ἐν ἀρχῇ ᾖν ὁ Ἕλλην λόγος, νῡν καί ἀεί τόν Λόγον αἰνών!
• Λόγος δέ, τό πᾶν ἐν πᾶσιν συνέστησεν.
• Ὁρατῶν τε καί ἀοράτων σύστασιν, Αἰθήρ “ἐν δυνάμει” πρῶτον ἐτέλεσεν, Κινητός γάρ καί Ἀκίνητος ἃμα.
• Ἀρχέτυπον Κινήσεως, Φύσεως κόσμος, ἐν Ἀναλογίᾳ καί Συμμετρίᾳ ἲσῃ.
• Ἀκινησίας Ἀρχέτυπον, Θεῑον κόσμον ἐκόσμησεν, ζωήν αἰώνιον συνῆψας, ἂρρητον Οἶκον ψυχῶν κτησάμενος.
• Λόγος δέ, τῶν τριῶν κόσμων, Φυσικόν πρῶτον συνέστησεν, τῷ Ἀνθρώπῳ δεύτερον, τρίτον δέ τόν Θεϊκόν.
• Τῶν τριῶν κόσμων, Νόμον καί Ἀριθμόν εἰς κοινήν Οὐσίαν ἒθηκεν, ἡ δέ Οὐσία αὐτῶν, εἰς “Ἓν” ἐλογίσθη.
• Τοῦ “Ἓν” λογισμός, Νόμου τε καί Ἀριθμοῦ, Ἂνθρωπον θεῑον ἐποίησεν, σκοπῷ δέ ἀρρήτῳ τῶ Ἀνθρώπῳ ἒδοκεν, ψυχήν αἰώνιον γνῶναι.
• Ἢν δέ ὁ Νόμος Ἀναλογία καί Συμμετρία καί Ἀριθμός Χρυσός κληθήσεται, εἰς πλαίσιον δέ πασῶν τῶν Ἀξιῶν, Χρυσῆς Σπεῖρας ἕλικαν συνέταξεν, ἡ δ’ Ἓλιξ Χρυσήν Τομήν συνῆψεν.
• Εἰ Ἂνθρωπος θέλῃς κληθῆναι, πρῶτον “Πόλιν Χρυσῆς Τομῆς” γνῶναι. Ἀπό ἀφέσεως μέχρι κέντρου τῆς Ἓλικος, ἒν εἰρήνη πορεύου, Γνῶσιν λαμβάνων, θειότητος Λόγον κοινωνῶν, κόσμον ψυχῶν ἐπισκεπτόμενος, ἐπί τῶ “Ἓν” καί τό Πᾶν, φῶς αἰώνιον κληρονομῶν!
• Εἰ, ταῡτα, ἐν πίστει τηρούμενος τελῇς, Σπεῖραν Χρυσήν ἠκολούθη, εἰς πόλιν Χρυσῆς Τομῆς, Θεοῡ πολίτης γένου!
Στην κορυφή της Πύλης εισόδου, θαυμάζουμε το δίδυμο των Σφιγγών με το Φ στην μέση.
Η μία Σφίγγα, δηλώνει το ρητό παρελθόν, αυτό που έζησε ο άνθρωπος και η πανίσχυρη λήθη το καταπίνει, για να αναγεννηθεί το καινούργιο σώμα, μέσα στο οποίο θα κατοικήσει η αιώνια ψυχή.
Η άλλη Σφίγγα, δηλώνει το άρρητο μέλλον, αυτό που θα βιώνει η ανθρώπινη ψυχή, μετά τον θάνατο του φθαρτού σώματος…
Στην μέση, πανίσχυρος οδοδείκτης, ο γραμματικός τύπος Φ, εκφραστής της Συμπαντικής Τάξης, της οποίας η προαιώνια Ομορφιά σφραγίζει τον Μικρόκοσμο και τον Μεγάκοσμο, βασισμένη στην Αναλογία και την Συμμετρία του Χρυσού Αριθμού 1,618…